Rahmetli babam yakışıklı bir adamdı. Nasıl tarif etsem de anlayabilesiniz? Saddam Hüseyin’e çok benzerdi. Gençliğinde Ayhan Işık bıyıkları vardı. Daha sonra posbıyık bırakmıştı. Köyde ninemin yatağının başucunda askerlik fotoğrafı dururdu. Bakar, hayran olurdum.
Annemle Adapazarından İstanbula gelirken askerlik arkadaşına rastgelmişler. Arkadaşı gözucuyla annemi süzmüş.
“Bu, o mu Hüseyin?” Demiş!
Babamın öksürüğü tutmuş !Yavaş sesle!
“Yok! Bu daha önceden vardı!” Demiş! Ama annem duymuş!
Annem babamın askerde hovardalık yaptığından bahsederdi. Dedem para yettiremezmiş! Annem de öbür dedemden arada bir ister, dayımla gönderirmiş gizlice!
“Ulan yoksa ben o kadından mıyım?” diye şüphelenirdim! Olamaz mı? Askerlik dönüşü tutar kolumdan getirir!
“Ayşe, al sana sapsarı bir uşak! Tam istediğin gibi! Bak, gönderdiğin paraları boşa harcamamışım. Ne yapıyorsun diye soruyordun ya! “
Altı yıl üzerine olunca ister istemez insan şüpheleniyor! Gözlerim hariç anneme de pek benzemiyorum!
Yoksa annem, annem değil mi?
Ne kadar “Seni doğuracağıma taş doğursaydım” türü sızlanmaları olurduysa da bu beni aldatmaya yönelik olamaz mıydı?
Nüfus kağıdıma bakarsan babam evde ama ne malum sonradan çıkarılmamış? Dayım da muhtardı o zamanlar!
“Aga! Hüseyin bir çocuk getirmiş İzmirden, bunu evlatlık yazalım üzerime! Ortada kalmasın sabi! “
Dayım, kız kardeşinin hatırını mı kıracak?
Selami, tatile gelirken evin anahtarı kendinde olduğundan pat diye salona girdi. Başında da Ecevit şapkası!
“O ne lan? Nereden aklına geldi böyle şapka takmak? “
“Amasya’dan aldım baba! Abim Amasya’ya gezmeye götürdü bizi!”
“Tarihi evleri çektiniz mi?”
“Abimin makinasındalar!”
Şapkayı aldım kafama taktım!
“Nasıl görünüyorum Hanım?”
“Tıpkı Ali Dayım oldun!”
“Valla mı?”
“Aynı!”
Ne kadar sevindim bilemezsiniz! Demek benim de benzeyebildiğim biri vardı! En küçük dayım! Ali Dayım!
Albümlere bakıyorum, resimlerimizi yan yana getiriyorum, aynı!
“İt anasına torun dayısına benzer!” Derler bizde!
Valla doğru! Niye daha önce akıl edememişim?
Anamın günahını almışım rahmetlinin! Babama da acıdım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder