tekil bünyem, çoğul düşüncelere gebe yine. elimde bir ip var ve ucunda sürüsüyle balon bağlı sanki. hepsi ayrı renklerde ve hepsi havada asılı. temel reisini kaba sakala kaptırmış, hamburgerciyle başbaşa kalmış gibiyim sanki. akvaryumdaki suratımı görür gibiyim, şişmiş, şaftı kaymış, saçma bi şakilde japon turuncularını izlemekteyim. ne yaptığımın bende farkında değilim. hayde hayırlısı..
her fikrimin sonunda bir es takısı var. hepsinin gölgeleri, gölgelerininde gölgeleri.
yastığıma koyduğumda başımı, uykumu benden alan sorularım var, fazlalıkların kulaklarımdan taştığı.
her şarkıyı bi daha dinleyesim var. tekrar ve tekrar. eskitene, içini çıkarana kadar.
aynı yolları devamlı aynı saatlerde geçmek, farklı farklı, iki kere düşünesim var.
sanırım bi’ sorunum var, benimde algılayamadığım…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder